G-XTDENW5LW2
05 Şubat 2026 - Perşembe

“ÖLEBİLİRİM”

-BEN EVDEYİM, GAPIYA VURUN, GAPI AÇILMASA PENCERENİN YANINDA SİYAH TELİ ÇEK, ÖLMÜŞ OLABİLİRİM TEK YAŞADIĞIM İÇİN YAZDIM BU YAZIYI…

Yazar - Abdulkadir Kaçar
Okuma Süresi: 5 dk.
Abdulkadir Kaçar

Abdulkadir Kaçar

-
Google News


İnsanın böyle bir notu yazması, sahip çıkılmadığından dolayı içinde yaşadığı topluma, yakınlarına, milletine verilen en büyük cevap, belki de en acımasız büyük tokattır;
Çok düşündürücü, acı verici,
Çok üzücü, kahredici…

Günümüzde kimse kimsenin yalnızlığını yaşamıyor;
Herkes kendi sorunlarıyla, kendi yalnızlığıyla savaşıyor, 
Çevresindeki kişileri görmeye, yardım etmeye zamanı yok, 
Gerçekten günümüzdeki insan ilişkilerinde sözün bittiği yerdeyiz,

Elli altmış daireli apartmanda yalnız yaşayan
İnsanın öldüğünü günlerce kapısının çalınmaması,
Nedeniyle çürümüş cesedinin kokusu öldüğünü herkese duyuruyor,
Aynı şekilde 40-50 haneli köyündeki evinde hayatını kaybeden,
Yalnız bir hanımefendinin cesedi çürüdükten,
Etleri kemiklerinden ayrıldıktan sonra fark ediliyor, 

Size şöyle bir soru; 
-Aynı apartmanda oturduğunuz herhangi yaşlıyı en son ne zaman gördünüz?
-Ya da aynı köydeki yaşlıyla ne zaman karşılaştınız?
-Yaşlı komşunuzu en son ne zaman ziyaret ettiniz?
-Ne zaman onun halini hatırını sordunuz?
-Bir şeye ihtiyacınız var mı diye sordunuz?
-Ya da yolda elindeki paketlerini taşımaya yardın ettiniz?
-Ya da yoğun trafikte karşıdan karşıya geçmesini sağladınız?
-En son ne zaman kapısının zilini çalıp onu ziyaret ettiniz?
-Ya da hasta olduğunu hissettiğinizde bir tas çorba verdiniz?
-Ya siz onu, o da sizi ne zaman ziyarete geldi?
-Yaşlı komşunuzun adını soyadını biliyor musunuz?

Günümüzde elbette ekonomik zorluklar var,
Paranın değeri düştükçe, komşuluk ilişkileri de zayıflıyor, 
Biraz abartılı bile olsa eve misafir çağırmak için bankadan kredi çekmeyi zorunlu hale getirdi,

Ama eskiden 20-30-40 yıl öncesinde öyle miydi?
Ekonomik koşullardan önce insanlık ilişkileri vardı;
-Gelsin kızınız, oğlunuz, yeğenim lise bitinceye kadar bizde okusun, bir tencere onun için kaynamıyor,
Ya da,
-Masaya iki tabak fazla koyarız, Allah ne verdiyse birlikte yeriz?

Güzel ülkemin insan ilişkilerindeki içler acıtan son fotoğraflar işte böyle,
İnsanlar sosyalleşme deyince günümüzde sadece sanal medyayı anlıyor,
Sosyal medyada paylaştığı fotoğraflardaki gülümsemelerin, sarılmaların, güzel sözlerin tamamı sahte, aldatmaca, yapay, kandırmaca,
Tamamı diğer insanları kandırmaya onlardan kendine beğeni almaya yönelik, 
Onlardan daha önce de bu davranışlar kişinin kendini kandırmasına yönelik pozlardan oluşuyor…

O gülümseyen, birbirine sarılan fotoğraf çekildiği andan bir saniye sonraki
İnsanın yüz ifadesi aslolandır, insanın gerçek durumunu o fotoğraf gösterir,

İnsan isimli bu muhteşem canlı hayat isimli serüvende
Attığı her adımında karanlık ve sürprizlerle dolu geleceğe yani bilinmeze ilerler,
Kimin ne zaman, nasıl, kaç yaşında nasıl bir sıkıntıyla,
Kazayla, faciayla karşılaşacağı asla bilinmez, bilinemez, bilinmeyecektir…
Bu gün hasta ziyaretine gidenlerin, yarın kendini daha zor ve yardıma ihtiyaç duyduğu durumda bulabilir, 
Ya da on yıl düşünse de aklının ucundan geçmeyen
Bir kaza, beklenmeyen büyük bir engel, sakatlık,  
Yakınlarını yitirme, ya da hayata sürpriz biçimde veda etmesi an meselesi olabilir…

Son yılların en büyük yeni yaygın ve çoğunluk tarafından bilinçli olarak uygulanan hayat anlayışı şudur;
Önemli olan insan AN da yaşamalıdır;
Çünkü insan hayatında dün ve yarın yoktur olmaz olamaz, olmayacaktır,
Dün geçmiş gitmiştir, yarının olup olmayacağı garanti değildir, 
Oysa sonsuzdan sonsuza akan zaman içinde bulunduğumuz
Sahip olduğumuz tek varlığımız içinde bulunduğumuz AN’ nın doyasıya tadını çıkartmak olmalıdır,
Gün gelip her an her şeyi biteceği bilinciyle her adımımızı
Akılcı ve saygı ve hürmetle atmalıyız…
Hani akıllı bir insan diyor ya;
-GÖRDÜĞÜM HER ŞEYİ SANKİ SON KEZ GÖRÜYORMUŞCASINA MERAKLA BAKIYORM,
-YEDİĞİM HER LOKMAYI SON KEZ YİYORMUŞ
GİBİ DEĞERLENDİRİYORUM,
-GEZDİĞİM YERLERİ SANKİ SON KEZ GEZİYORMUŞUM GİBİ TADINI ÇIKARTIYORUM, 
-EN YAKINIMA SANKİ SON KEZ SARILIYORMUŞUM GİBİ SARILIYORUM,

Hayat isimli bu serüvende şöyle diyelim;
Allah bu günleri de aratmasın; sevgiyi, saygıyı, vicdanı, geleneksel aile ve insan ilişkilerini daima önceleyelim…
On binlerce yıllık geleneğimiz olan küçüklere sevgi, yaşlılara saygıyı eksik etmeyelim…
Bizi biz ve büyük bir millet yapan bu üstün özelliklerimizi canlı tutalım;
Binlerce yıldan beri olduğu gibi bu değerlerimize sıkı sıkı sarılıp yaşamaya ve yaşatmaya sonsuza kadar devam edelim, 
ABDULKADİR KAÇAR ADANA 2026

#
Yorumlar (0)
Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.
Tüm Yazıları
G-XTDENW5LW2